วันอังคารที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554

Fear It Self : The Monkey King

Fear It Self : The Monkey King


ถึง Fear It Self จะจบไปแล้ว ผมขอควันหลงซักหน่อยนะฮะ นี่เป็นงานแรกของผมเห็นเป็นเล่มเดียวจบ ประกอบกับผมเพิ่งจะเคยเห็นเจ้าฮีโร่ตัวนี้เป็นครั้งแรกด้วย เลยจะลองทำเล่มนี้ดูนะครับ ผิดพลาดประการใดแนะนำได้นะครับ ขอบคุณมากครับ......





- พวกคุณคงรู้เรื่องราวเกี่ยวกับ "หัตถ์พระพุทธเจ้า"และก็ "ซุนหงอคง" มาบ้างแล้วใช่มั้ย?

- ซุนหงอคง คือ Monkey King คนแรก เค้าคิดว่าตัวเขานั้น ทั้งเก่ง รวดเร็ว และฉลาด พระพุทธเจ้าได้ตั้งใจจะสอนเค้าให้รู้จักถ่อมตัวเลิกโอ้อวดตัวเองซะบ้าง

-ฉะนั้น พระพุทธเจ้าจึงได้ท้าทาย ซุนหงอคง ว่าถ้าข้าพเจ้ากำหัตถ์นี้ลงเจ้าก็ไม่สามารถที่จะกระโดดหนีออกไปได้ทันหรอก

- ซุนหงอคง พุ่งมานับพันไมล์ แล้วร่อนลงที่เสาหินทั้ง5 นี้ พร้อมกับรอยยิ้ม หุหุ

- เค้าโอ้อวด ถึงทักษะความสามารถในความเร็วของเค้า

- พระพุทธเจ้าบอกกับเค้าว่า ให้ถอยกลับซะจะดีกว่ามั้ย? แล้วใตร่ตรองให้ดีอีกครั้งนึง

- ยังไม่ทันที่ ซุนหงอคง จะนึกอะไร แท่งเสานั้นก็ได้หุบลง เค้าติดอยู่ในนั้น ในหัตถ์ของพระพุทธเจ้า

ปัจจุบัน
(Monkey King กำลังจัดการกับแก๊งค์มาเฟียอยู่)

- ผมจะบอกคุณให้เข้าใจถึงสิ่งผมได้ทำ  ผมอาจจะอยู่ทุกหนแห่ง แต่ Monkey King นั้นไม่เคยได้ออกไปไหน

- ซึ่งจริงๆแล้วผมก็ไม่ได้ออกจากมือเขาเลยนั่นแหละ  คุณเข้าใจใช่มั้ย??

  


เหลือชายชุดดำอีก 2 คน พยายามที่จะมาจับตัวเค้าไว้ แต่ มังกี้ คิง ได้ใช้ความเร็วกระโดดไปยังด้านหลังชายทั้ง 2 คนนั้น

มังกี้ คิง  :  พวกแกน่าจะกลับบ้านไปนอนนะ หรือ ว่าจะให้ชั้นจัดการพวกแกดีล่ะ หรือว่า.....



ชายชุดดำหนีไปอย่างไว  มังกี้ คิง ก็ได้แปลงร่างเป็นตุ๊กแก (ได้ด้วย - -")  ปีนตึกขึ้นไป

มังกี้ คิง : ผมอยู่ที่ไหน??  หัตถ์พระพุทธเจ้า?  แล้วเรื่องราวไม่ดีๆที่ผมเคยข้องเกี่ยวก็ได้เริ่มต้นขึ้น

15 ปีที่แล้ว

ในวงไพ่ ชายคนไว้ผมทรงโมฮอคน่าจะชื่อ ไลอ้อน

มังกี้ คิง  :  ดีมาก ดีมาก  มิสเตอร์ไทเกอร์

ไลอ้อน   :  ข้าชื่อ ไลอ้อน เว้ย! แล้วแกเป็นใครวะ ??

มังกี้ คิง   :  ข้าไม่เรียกแก ไอ้ลูกแมว ก็บุญแล้ว...  ข้าคือ มังกี้ คิง เว้ย! ข้าทำธุรกิจใต้ดินอยู่ในเมืองนี้ แกมาหากินในถิ่นข้าโดยไม่ได้รับอนุญาต แถมยังโกงไพ่อีกเหรอวะ ไอ้งั่ง ???

  
ไลอ้อน  ไม่พอใจล้มโต๊ะไพ่ แต่เจอพระเอกของเรากระโดดถีบสวนจนหงายท้อง

มังกี้ คิง   :  แกคิดว่าข้าตลกรึไงวะ?? แกคิดว่าแกจะสู้ข้าได้งั้นเหรอ?


ไลอ้อน  :   ข้ามีข้อเสนอแหล่มๆนะ มังกี้คิง สนใจมั้ย???

(แล้วดูเหมือนพระเอกของเราท่าทางจะสนใจซะด้วย !!!)

 ตัดกลับมาปัจจุบัน มังกี้คิงในร่าง ตุ๊กแก ได้เข้าไปในห้องทำงานห้องหนึ่ง ในห้องนั้นมี....

สาวๆ นักฆ่า ออกมาตรึม...โหดๆทั้งนั้น


ตัดมาที่ เทือกเขาบู๊ตึ๋งชาน ,ตะวันออกเฉียงเหนือ จังหวัด เหอเป่ย
ตอนนั้น

ไลอ้อน ได้พาพระเอกของเรามาที่ถ้ำแห่งหนึ่ง แต่หลอกว่า...

" ที่นี่เคยเป็นที่พักสุดท้ายของ มังกี้ คิง ตัวจริงแถมยังมีทองคำของเค้าด้วย  แต่..ในนั้นมันเต็มไปด้วยกับดัก แล้วเห็นกระบองอันนั้นมั้ย?  แกเก่งพอที่จะเข้าไปเอามันมาแล้วกลับออกมาได้อย่างปลอดภัยรึเปล่าล่ะ ? "


- พระเอกของเราได้ยินคำท้า ดังนั้นจึงไม่รอช้ากระโดดลงไปทันที

- แต่ทว่า พระเอกของเราโดน เจ้าไลอ้อน หลอกซะแล้ว ทันใดนั้น เจ้าไลอ้อนก็เอามือสัมผัสกับปุ่มๆนึง เพื่อปิดปากทางเข้าถ้ำนี้ทันที....


ทันใดนั้นพื้นที่ยืนอยู่ก็เริ่มโผล่ออกมาคลุมพระเอกของเราไว้

มังกี้ คิง  :  อะไรกันเนี่ย??  ไลอ้อน ได้โปรดเถอะช่วยด้วย ชั้นจะให้แกทุกอย่างเลย

ไลอ้อน   :  แต่ แกคงออกมาให้ข้าไม่ได้แล้วแหละไอ้ มังกี้ คิง  555+

มังกี้ คิง  :  ม่ายยยยยย......


ปัจจุบัน  ( จะย้อนไป ย้อนมาทำไมเนี่ย?? งง )

พระเอกของเรากำลังจัดการกลุ่มสาวนักฆ่าพวกนั้นอยู่

มังกี้ คิง : โอเค!! เกาะไว้นะ!! นี่มันเป็นเรื่องที่น่ากลัวมาก มันมีถ้ำ แล้วผมก็กำลังจะตกลงไปตาย โอ้! พระเจ้า...

ฟุ่บบบ.....



แล้วพระเอกของเราก็ตกลงมาเจอกับลิงตัวใหญ่ตัวนึง ลิงตัวนั้นคือ ซุนหงอคง  นั่นเอง

ลิงยักษ์  :  แกเป็นใครฟะถึงได้เรียกตัวเองว่า  มังกี้ คิง ??

มังกี้ คิง  :  ใครอ่ะ ?? 

ลิงยักษ์  :  แกก็คือคนที่ดูถูกตำนานของ ซุนหงอคง ตัวจริงน่ะสิ แถมยังแอบขโมยกระบองของเค้ามาอีกด้วย

ลิงยักษ์  :  ไอ้กุ้งแห้ง, ไอ้โง่ ,  ไอ้หัวขี้เลื่อย

มังกี้คิง   :  แกเรียกใครว่า ไอ้กุ้งแห้ง ฟะ ??

ลิงยักษ์  :  แกเป็นคนเอากระบองไป แฮ่ ใช่ กระบอง มีเพียงสุดยอดหัวขโมยบนโลกนี้เท่านั้นที่จะได้ถือมัน  สุดที่รักของข้าของข้า Ruyi Jingu Bang ( น่าจะเป็นชื่อกระบองนะ )



" แล้วเจ้าลิงยักษ์  ซุน หงอ คง  ก็เริ่มสนอข้อต่อรองให้แก่พระเอกของเราทันที "

ลิงยักษ์  :   ที่นี่ก็มีข้อตกลงของเรา...วิญญาณของเจ้าจะต้องถูกส่งเข้าสู่กระบวนการพิพากษา

                หากมีความชั่วจริงในจิตใจ เจ้าจะต้องถูกส่งลงไปในโลกแห่งความทรมาน
                   
                ที่เรียกว่า  The Eight City และเจ้าก็จะถูกแผดเผาอยู่ในนั้นไปตลอดกาล....

                 แต่ถ้าหากว่า เจ้าเป็นคนดีจริง เจ้าก็จะถูกปล่อยให้เป็นอิสระแล้วเจ้าจะได้ กระบอง

                และพลังของข้าไปครอบครอง   ตกลงมั้ย ???


     มังกี้คิง  :    จัดไป !!

แล้วผมก็ได้ค้นพบตัวเองใน  The Eight City  

ที่ซึ่งต้องหลีกหนีจาก สภาพอากาศ และ ศัตรูต่างๆ แต่ก็ไม่เลวร้ายอย่างที่คิดหรอก   จนกระทั่ง !!!

มีค้อนจากโลกอื่นตกลงมา  ผมพยายามที่จะยกมัน  แต่ก็มีคนชั่ว 2 คนที่มีพลังอันมหาศาลมาเอามันไป

ซึ่งพลังอันมาหาศาลที่สามารถทำลายโลกได้นั้น ทำให้ The Eight City ได้ถูกเปิดออก





 แล้วผมก็มาอยู่ที่นี่...

มังกี้ คิง  : กลับมาสู่อาณาจักรของผม ,เมืองของผม และจะต้องมีใครซักคนจะต้องไปลงนรกจริงๆซักที

แกเป็นใคร ???

ที่แท้ในห้องทำงานที่พระเอกของเรามาบุกนั้นก็คือห้องของ ไลอ้อน นั่นเอง  ซึ่งตอนนี้แก่ลงมากแล้ว

มังกี้ คิง  :   ไลอ้อน  แกจำข้าไม่ได้ใช่มั้ย ???   ข้า มังกี้ คิง  ไงล่ะ

ไลอ้อน   :   ชั้นฆ่าแกไปแล้วนี่ ???

มังกี้ คิง  :    แค่นั้นเด็กๆว่ะ ไอ้ลูกแมวเหมียว



มังกี้คิง  :   ฟังนะ ไลอ้อน!! ข้าแค่ต้องการให้แกรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นต่อไป และจงจำเอาไว้ เมื่อตอนที่ถ้ำนั้นได้กักตัวข้าไว้ ซึ่งไม่ใช่แก  ข้ากลับมาเพื่อชดใช้บาปของข้าที่ข้าได้เคยก่อไว้ และทำให้เมืองของข้านั้นดูดีขึ้น

ไลอ้อน  :   เมืองของข้าตะหาก !!!

เจ้าไลอ้อนยังปากดีอีก...พระเอกของเราก็เลยขู่ด้วยการแปลงร่างเป็น สิงโต ( เก่งเว้ยไอ้นี่แปลงได้หลายตัว)


ไลอ้อน  :  แกมันเป็นตัวถ่วงธุรกิจ หลังจากที่ข้าได้กำจัดแกออกไปได้ ข้าก็ได้นำเอา ยาเสพติด, อาวุธปืน และผู้หญิง เข้ามาสู่ตลาด  แกรู้มั้ยว่าพวกเด็กๆทำเงินได้มากเท่าไหร่ เวลาที่พวกมันอยากยา ??

เมื่อพูดจบไลอ้อนก็เจอกระบองฟาดปากซะงั้น !!

ไลอ้อน : แกจะแคร์อะไรล่ะ ?  แกมันก็เป็นเจ้าพ่ออาชญากรตัวยงอยู่แล้วนี่??

มังกี้คิง :  แกพูดถูก เราทั้งสองน่าจะตายด้วยบาปที่ได้เคยก่อไว้

แล้วพระเอกของเราก็ได้แปลงร่างเป็นนกเพื่อพา ไลอ้อนไปดูอะไรบางอย่าง
 


มังกี้คิง บินพาไลอ้อนดูเมืองแล้วบอกว่า  มีสัตว์ประหลาดมากมายหลุดออกมาจาก The Eight City แต่เดี๋ยวค่อยไปจัดการ  แล้วจึงนำตัวไลอ้อน มาที่ถ้ำแห่งนั้น




ไลอ้อน   :  ที่ไหนเนี่ย ??

มังกี้ คิง  :  ใจเย็น แล้วฟังข้าพูด ข้าก็ไม่ได้เป็นคนดีอะไรหรอก ข้าใช้เวลา 15-20 ปีในนรกที่แท้จริง ผ่านความยากลำบากมายมายที่สุดในชีวิต

มังกี้คิง   :  แล้วข้าก็ได้เรียนรู้อะไรบางอย่าง  แล้วข้าก็ยังได้ของขวัญมา 2 สิ่ง

มังกี้คิง   :  - อย่างแรก  คือตัวข้าเอง ข้าเก่งขึ้น
               - สอง  เมื่อแกผลักข้าลงไปในหลุมนั่น วิญญาณของข้าก็ได้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับ ราชาลิง ซุน หงอ คง  ทำให้ข้าได้รับพลัง ,ความทรงจำ และกระบอง ของเค้ามา  ซึ่งจริงๆแล้วที่ข้ามีอะไรอยากจะพูดอีกอย่าง



มังกี้ คิง :  ประเด็นที่เหลือคือ ข้าจะทำชั่วก็ได้แต่ข้าก็ไม่ทำ ข้าเป็นคนดีแล้ว แกน่าจะดีใจนะที่ข้าไม่ใช่คนเก่าแล้ว เพราะถ้าเป็นคนเก่าข้าก็จะฆ่าแกด้วยตัวเอง

มังกี้ คิง :   แต่ข้าเป็นคนใหม่แล้ว แต่ข้ารับรู้อะไรได้บางอย่าง เรียกว่าอะไรน้า??  ความยุติธรรมงั้นเหรอ???  ไม่หรอกมั้ง มีอีกอย่างนึง...

ไอ้สวะ!!

แล้วพระเอกของเราก็จัดการถีบเจ้า ไลอ้อน ลงไปในหลุมนั้นเหมือนที่ตัวเค้าเคยโดนทำมาก่อน



- ปากประตูถ้ำก็ได้ปิดลง -

มังกี้ คิง  :  ไม่ต้องห่วงหรอกพวกข้างล่างนั่นแกยังมีอายุเท่าเดิมนะ และทักทายกับความร้อนภายในขุมนรกนั่นด้วยล่ะ เชื่อข้า!!


" จากวันนี้เป็นต้นไป ข้าจะขอต่อสู้เพื่อความดี  ความจริง  ความสงบสุข และความสัตย์ซื่อ ด้วยพลังแห่ง ซุน หงอ คง นี้ข้าจะขอนำมาซึ่ง เกียรติ ศักดิ์ศรี สู่ประเทศของข้า เมืองของข้า เพราะชื่อของข้าคือ สุดหล่อ MONKEY KING !!!! "





END.


- จบแล้วครับสนุกป่าวเอ่ย? รู้เรื่องมั้ยครับ? อาจจะมีแปลข้ามๆ ถูกผิดๆ ไปบ้างก็ขออภัยด้วยนะครับ ช่วยแนะนำได้ ไว้จะหาเรื่องอื่นๆมาสปอยอีก  ขอบคุณมากครับที่ติดตาม....

3 ความคิดเห็น:

  1. ไม่ระบุชื่อ10 พฤศจิกายน 2554 11:00

    หงอคงนี่ดังจริง ๆ เพิ่งรู้นะเนี่ยว่ามาเวลมี เจ้าตุัวนี้ด้วย

    ตอบลบ
  2. ไอเดีย ฮีโร่ตัวนี้ ตรงไปตรงมาจริง จริง

    ชอบที่ให้ สืบทอดพลังจาก ซุนหงอคงเลย ง่ายดี

    สนุกใช้ได้ครับ

    ภาพสบายตา อ่านง่ายดี
    ออกแนวแนว คล้าย คล้ายไปดี้ หน่อยหน่อย

    ฮีโร่ตัวนี้ ใหม่สำหรับผมมากพอสมควรครับ

    ชอบที่แปลชื่อ จีนจากENG ได้ดีครับ

    Thxครับ ที่สปอย

    ตอบลบ
  3. ไม่ระบุชื่อ1 กุมภาพันธ์ 2555 15:21

    แหล่มเลยครับ

    ตอบลบ